Testy na prawo jazdy kat. B — część 7: stan techniczny pojazdu i pierwsza pomoc

Testy na prawo jazdy kat. B obejmują nie tylko pierwszeństwo, znaki i ograniczenia prędkości. Kandydat musi wiedzieć, jak ocenić stan techniczny pojazdu, gdzie znajdują się podstawowe płyny eksploatacyjne oraz jak sprawdzić najważniejsze światła. Osobnym blokiem jest pierwsza pomoc: zabezpieczenie miejsca zdarzenia, wezwanie służb, rozpoznanie braku prawidłowego oddechu, RKO, użycie AED i tamowanie silnego krwotoku, informuje redakcja E-Testy.

To wiedza potrzebna zarówno w części teoretycznej, jak i podczas egzaminu praktycznego. Na placu manewrowym kandydat kategorii B otrzymuje dwa losowo wybrane elementy do sprawdzenia, a na całe zadanie dotyczące stanu technicznego ma maksymalnie 5 minut. Aktualne kryteria określa rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie egzaminowania kierowców.

Przed tym działem warto również przećwiczyć pełny test kategorii B oraz przypomnieć sobie, jak wygląda egzamin teoretyczny na prawo jazdy.

Dodatkowe materiały znajdują się w archiwum testów na prawo jazdy.

Co dokładnie trzeba sprawdzić przy samochodzie na egzaminie kat. B?

Aktualne przepisy wymieniają 13 elementów związanych bezpośrednio z bezpieczeństwem jazdy. System komputerowy losuje dla kandydata dwa z nich: jeden z pierwszej grupy obejmującej płyny eksploatacyjne i sygnał dźwiękowy oraz jeden z grupy dotyczącej oświetlenia.

Pierwsza grupa obejmuje:

1. poziom oleju silnikowego,
2. poziom płynu chłodzącego,
3. poziom płynu hamulcowego,
4. obecność płynu w zbiorniku spryskiwaczy,
5. działanie sygnału dźwiękowego.

Druga grupa:

1. światła pozycyjne,
2. światła mijania,
3. światła drogowe,
4. światła STOP,
5. światła cofania,
6. kierunkowskazy,
7. światła awaryjne,
8. światła przeciwmgłowe tylne oraz przednie, jeśli występują w danym pojeździe.

„Na wykonanie czynności osoba egzaminowana ma nie więcej niż 5 minut” — rozporządzenie Ministra Infrastruktury dotyczące egzaminowania kierowców.

Nie chodzi więc o przeprowadzenie pełnego przeglądu technicznego samochodu. Kandydat ma pokazać, że wie, gdzie znajduje się dany element i potrafi ocenić jego podstawowy stan lub działanie.

Olej silnikowy — co pokazać egzaminatorowi?

W klasycznym samochodzie ze wskaźnikiem bagnetowym należy wskazać bagnet oraz miejsce wlewu oleju. Sam pomiar wykonuje się zgodnie z instrukcją konkretnego pojazdu, zazwyczaj na równej powierzchni przy wyłączonym silniku.

Najważniejsza wiedza:

• wyciągnąć bagnet;
• wytrzeć go;
• ponownie wsunąć do końca;
• wyjąć i odczytać poziom;
• prawidłowy poziom powinien znajdować się pomiędzy oznaczeniami MIN i MAX.

W nowszych samochodach pomiar może odbywać się elektronicznie przez komputer pokładowy. Na egzaminie trzeba znać rozwiązanie zastosowane właśnie w samochodzie używanym przez dany WORD.

Nie należy automatycznie dolewać oleju tylko dlatego, że poziom znajduje się poniżej MAX. Problemem jest przede wszystkim zejście poniżej wartości minimalnej.

Płyn chłodzący — jedna zasada szczególnie ważna

Kandydat powinien odnaleźć zbiornik wyrównawczy płynu chłodzącego oraz wskazać oznaczenia poziomu minimalnego i maksymalnego.

Nie wolno otwierać korka układu chłodzenia rozgrzanego silnika. Gorący płyn znajduje się pod ciśnieniem i może spowodować poważne oparzenia.

Na egzaminie najczęściej wystarczy powiedzieć, gdzie znajduje się zbiornik i jak sprawdzić poziom płynu. Przepisy wymagają co najmniej wskazania miejsca oraz przyrządu lub wskaźnika służącego do kontroli odpowiedniego płynu.

Płyn hamulcowy

Zbiornik płynu hamulcowego znajduje się zwykle w komorze silnika, w pobliżu przegrody oddzielającej silnik od kabiny. Na zbiorniku znajdują się oznaczenia MIN i MAX.

Poziom poniżej minimum nie jest czymś, co należy ignorować i po prostu „uzupełnić przed jazdą”. Może oznaczać między innymi zużycie elementów układu albo nieszczelność.

Układ hamulcowy bezpośrednio wpływa na bezpieczeństwo jazdy.

Prawo o ruchu drogowym wymaga, aby pojazd był utrzymany tak, by nie zagrażał osobom i pozwalał na pewne posługiwanie się między innymi urządzeniami hamowania oraz oświetlenia. Pełne brzmienie można sprawdzić w ustawie Prawo o ruchu drogowym w Elektronicznym Dzienniku Ustaw.

Płyn do spryskiwaczy

Tutaj zadanie jest prostsze. Przepisy mówią o sprawdzeniu obecności płynu w zbiorniku spryskiwaczy, a nie o dokładnym pomiarze poziomu.

W praktyce należy:

• wskazać zbiornik;
• rozpoznać charakterystyczny korek z symbolem szyby i spryskiwacza;
• wyjaśnić, w jaki sposób sprawdzimy obecność płynu;
• w razie potrzeby uruchomić spryskiwacz.

Dobra widoczność przez szybę nie jest kwestią wygody. Art. 66 Prawa o ruchu drogowym wymaga zapewnienia kierowcy dostatecznego pola widzenia.

Sygnał dźwiękowy

Sprawdzenie klaksonu polega na krótkim naciśnięciu odpowiedniego elementu kierownicy i potwierdzeniu, że urządzenie działa.

Nie należy komplikować odpowiedzi. Egzaminator nie oczekuje diagnozy instalacji elektrycznej.

Jak prawidłowo sprawdzić światła?

Przy światłach egzaminacyjnych liczy się zarówno umiejętność włączenia konkretnego rodzaju oświetlenia, jak i potwierdzenie, że rzeczywiście działa.

Element	Jak sprawdzić
pozycyjne	włączyć odpowiedni tryb i obejść pojazd
mijania	włączyć i sprawdzić przednie reflektory
drogowe	uruchomić światła drogowe i potwierdzić ich działanie
STOP	nacisnąć pedał hamulca; można poprosić egzaminatora o potwierdzenie
cofania	włączyć bieg wsteczny zgodnie z procedurą dla pojazdu
kierunkowskazy	sprawdzić prawą i lewą stronę
awaryjne	uruchomić przyciskiem świateł awaryjnych
przeciwmgłowe	uruchomić zgodnie z wyposażeniem pojazdu

Przy światłach STOP oraz cofania przepisy wprost pozwalają kandydatowi poprosić egzaminatora o potwierdzenie ich działania.

Co jeszcze kierowca powinien kontrolować przed jazdą?

Zakres egzaminacyjnego losowania nie wyczerpuje tematu sprawności samochodu. W codziennej eksploatacji trzeba zwracać uwagę także na opony, hamulce, szyby, wycieraczki, kontrolki ostrzegawcze, lusterka oraz ewentualne wycieki.

Podstawowa kontrola przed dłuższą trasą może wyglądać tak:

• ciśnienie i stan opon;
• widoczne uszkodzenia bieżnika lub boku opony;
• działanie oświetlenia;
• poziomy podstawowych płynów;
• wycieraczki i spryskiwacze;
• brak czerwonych kontrolek ostrzegawczych po uruchomieniu silnika;
• ważność badania technicznego i OC.

Dane swojego samochodu, w tym termin badania technicznego i informacje z poprzednich badań, właściciel może sprawdzić bezpłatnie przez rządową usługę Mój Pojazd.

Apteczka, gaśnica i trójkąt — co jest obowiązkowe w 2026 roku?

Wokół obowiązkowego wyposażenia samochodu pojawia się wiele nieaktualnych informacji. Szczególnie dużo zamieszania wywołały w 2026 roku doniesienia o rzekomym wprowadzeniu obowiązkowej apteczki do każdego samochodu osobowego.

Ministerstwo Infrastruktury wydało w tej sprawie oficjalny komunikat.

„Od 1 czerwca 2026 r. nie wchodzi w życie obowiązek wyposażenia samochodów osobowych w apteczki pierwszej pomocy” — Ministerstwo Infrastruktury, 1 czerwca 2026 r.

W zwykłym samochodzie osobowym w Polsce apteczka nadal nie jest obowiązkowym wyposażeniem. Praktycznie jednak jej posiadanie jest zdecydowanie rozsądne. Gaśnica i homologowany trójkąt ostrzegawczy należą do podstawowego wyposażenia samochodu. Rządowe materiały edukacyjne również wskazują gaśnicę i trójkąt jako wyposażenie wymagane, natomiast apteczkę i kamizelkę odblaskową jako zalecane.

W apteczce przydatne będą przede wszystkim rękawiczki jednorazowe, opatrunki, gazy, bandaże, nożyczki ratownicze i wyposażenie pozwalające kontrolować silne krwawienie.

Pierwsza pomoc na egzaminie kat. B — od czego zaczynać?

Przy pytaniach z pierwszej pomocy nie należy mechanicznie zaczynać od uciskania klatki piersiowej. Najpierw trzeba rozpoznać sytuację.

Schemat można zapamiętać jako:

1. bezpieczeństwo,
2. reakcja poszkodowanego,
3. ocena oddechu,
4. wezwanie pomocy,
5. odpowiednie działanie.

Ratownik nie powinien stawać się kolejnym poszkodowanym. Przy wypadku drogowym trzeba ocenić ruch pojazdów, pożar, paliwo, przewody elektryczne, szkło oraz inne zagrożenia.

„Udzielenie pierwszej pomocy to Twój obowiązek” — przypomina rządowy Poradnik bezpieczeństwa.

Aktualne materiały można sprawdzić bezpośrednio w rządowym poradniku pierwszej pomocy oraz na stronie Ministerstwa Zdrowia poświęconej pierwszej pomocy.

Wypadek drogowy — co zrobić w prawidłowej kolejności?

Jeżeli na drodze doszło do zdarzenia:

1. zatrzymaj się w bezpiecznym miejscu;
2. zabezpiecz siebie;
3. oceń miejsce zdarzenia;
4. w miarę możliwości zabezpiecz miejsce przed kolejnym wypadkiem;
5. oceń liczbę poszkodowanych;
6. sprawdź reakcję i oddech;
7. zadzwoń pod 112 lub 999;
8. rozpocznij niezbędne działania ratownicze;
9. monitoruj poszkodowanych do przyjazdu służb.

Prawo o ruchu drogowym nakłada na kierującego uczestniczącego w wypadku obowiązek zabezpieczenia miejsca. Jeżeli są ranni lub zabici, kierujący ma również udzielić niezbędnej pomocy oraz wezwać zespół ratownictwa medycznego i Policję.

„Udzielić niezbędnej pomocy ofiarom wypadku oraz wezwać zespół ratownictwa medycznego i Policję” — art. 44 Prawa o ruchu drogowym.

Poszkodowany nie reaguje — co dalej?

Podejdź tylko wtedy, gdy miejsce jest bezpieczne. Sprawdź reakcję, zwracając się głośno do poszkodowanego.

Jeśli nie odpowiada, należy ocenić oddech. Aktualny rządowy poradnik zaleca robić to przez maksymalnie około 10 sekund. Trzeba obserwować ruch klatki piersiowej, słuchać oddechu oraz wyczuwać przepływ powietrza.

Jeżeli poszkodowany jest nieprzytomny, ale oddycha prawidłowo, należy zapewnić mu bezpieczeństwo i stale kontrolować oddech. Aktualne Wytyczne ERC 2025 wskazują pozycję boczną dla osoby ze zmniejszonym poziomem świadomości, która nie wymaga RKO; przy oddechu agonalnym lub urazie sytuacja wymaga innego postępowania.

RKO: 30 uciśnięć i 2 oddechy

Jeśli osoba nie reaguje i nie oddycha prawidłowo, należy wezwać pomoc i rozpocząć RKO 30:2.

U dorosłego:

• dłonie układamy na środku klatki piersiowej;
• ramiona pozostają wyprostowane;
• wykonujemy 30 uciśnięć;
• następnie 2 oddechy ratownicze, jeżeli możemy i potrafimy je wykonać;
• kontynuujemy sekwencję 30:2.

Aktualne Wytyczne Europejskiej Rady Resuscytacji 2025 rekomendują tempo 100–120 uciśnięć na minutę oraz głębokość 5–6 cm u osoby dorosłej.

Jeżeli ratownik nie wykonuje oddechów ratowniczych, powinien prowadzić ciągłe uciskanie klatki piersiowej. Rządowy poradnik również wskazuje możliwość pozostania przy samych uciśnięciach.

Aktualne materiały naukowe są dostępne w Wytycznych Europejskiej Rady Resuscytacji 2025 oraz w polskim opracowaniu Polskiej Rady Resuscytacji.

AED — czy osoba bez wykształcenia medycznego może go użyć?

Tak. AED jest zaprojektowany w taki sposób, aby prowadzić użytkownika przez kolejne czynności za pomocą komunikatów głosowych lub graficznych.

Po dostarczeniu urządzenia:

1. włącz AED;
2. odsłoń klatkę piersiową;
3. przyklej elektrody zgodnie z rysunkami;
4. nie dotykaj poszkodowanego podczas analizy rytmu;
5. wykonaj polecenie urządzenia dotyczące wyładowania;
6. natychmiast wróć do RKO, jeśli AED tak poleci.

Nie trzeba samodzielnie oceniać rytmu serca. To robi urządzenie. Oficjalne materiały MSWiA podkreślają, że podczas analizy oraz wyładowania nikt nie może dotykać poszkodowanego.

Silny krwotok — najpierw zatrzymaj krwawienie

Przy masywnym krwawieniu liczą się minuty. Najpierw należy zastosować silny bezpośredni ucisk rany lub opatrunek uciskowy.

Jeżeli ciężkie krwawienie z kończyny nie ustępuje, aktualne oficjalne materiały dopuszczają zastosowanie opaski uciskowej powyżej rany. Trzeba zanotować godzinę jej założenia.

ERC 2025 również przyjmuje stopniowane postępowanie: ucisk bezpośredni, następnie odpowiedni opatrunek hemostatyczny i/lub opaska uciskowa przy krwawieniu zagrażającym życiu.

Nie należy tracić czasu na estetyczne opatrywanie rany, jeśli poszkodowany gwałtownie traci krew.

Czy wyciągać rannego z samochodu?

Co do zasady nie należy bez potrzeby przemieszczać osoby po poważnym wypadku. Szczególnie trzeba brać pod uwagę możliwość urazu kręgosłupa.

Wyjątkiem są sytuacje bezpośredniego zagrożenia, na przykład:

• pożar pojazdu;
• ryzyko kolejnego zderzenia;
• zanurzenie samochodu;
• brak prawidłowego oddechu, gdy nie można prowadzić skutecznych działań w pojeździe.

Rządowy materiał edukacyjny wskazuje, że ofiar wypadków co do zasady nie wyciąga się z samochodu, jeżeli nie wymaga tego ratowanie życia lub inne bezpośrednie zagrożenie.

112 czy 999?

W Polsce można dzwonić pod:

• 112 — jednolity numer alarmowy;
• 999 — Państwowe Ratownictwo Medyczne.

Podczas rozmowy trzeba możliwie precyzyjnie podać:

• miejsce zdarzenia;
• co się wydarzyło;
• liczbę poszkodowanych;
• ich przybliżony stan;
• istniejące zagrożenia.

Nie należy kończyć rozmowy przed dyspozytorem.

Ministerstwo Zdrowia przypomina, że świadek stanu nagłego zagrożenia zdrowotnego ma obowiązek niezwłocznego i skutecznego powiadomienia służb pod numerem 999 lub 112.

Jak przygotować się do pytań przed egzaminem?

Najskuteczniejsza metoda to połączenie teorii z fizycznym samochodem. Samo czytanie nazw zbiorników nie wystarczy, jeśli pod maską auta kandydat nie potrafi ich odnaleźć.

Przed egzaminem:

1. otwórz maskę samochodu szkoleniowego;
2. wskaż kolejno olej, płyn chłodzący, hamulcowy i spryskiwacze;
3. przećwicz wszystkie rodzaje świateł;
4. sprawdź, gdzie włącza się światła przeciwmgłowe;
5. przećwicz schemat: bezpieczeństwo → reakcja → oddech → 112 → RKO/AED;
6. naucz się wartości 100–120 uciśnięć/min, 5–6 cm i 30:2;
7. rozwiąż ponownie test kategorii B, zwracając uwagę na pytania o awarie, wyposażenie i pierwszą pomoc.

Nie ucz się wyłącznie odpowiedzi „A, B albo C”. Na egzaminie łatwiej rozpoznać poprawną odpowiedź, gdy rozumiesz kolejność działań.

Więcej praktycznych informacji i powiązanych porad na ten temat znajdziesz tutaj: Wymiana prawa jazdy — termin, koszt i dokumenty z zagranicy